The Rock Tour!!
20 mrt. 2010
🇦🇺
vanuit Australië
We hebben inmiddels the Rock Tour achter de rug en echt een hele vette tijd gehad.
Nadat we vorige keer een nieuw verhaal op de site hebben gezet zijn we gaan lunchen in de tuin van het hostel. Daar hebben we even lekker gezeten, maar op een gegeven moment was het toch echt tijd om onze backpacks te pakken, op naar Annie's Place, ons nieuwe hostel. Het was ongeveer 20 minuten lopen, maar met een zware tas en een warme lucht is dat nog een hele klus.
Na ons geïnstalleerd te hebben op de nieuwe kamer zijn we onze spullen klaar gaan leggen voor de volgende dag. Ook hoorden het wassen van onze kleren erbij, en wel, met de hand!!
Daarna zijn we gaaan lopen naar de supermarkt om ons avondeten te kopen en aten maar weer eens een heerlijke pasta. Het nieuwe hostel was heel gezellig en had een soort tropische tuin waar je s'avonds lekker buiten kunt zitten. Er hing een gezellig sfeertje en ook hadden ze een heel groot scherm waar ze de flinstones draaiden.
Na het eten hebben we hier even lekker gezeten en zijn daarna ons bedje ingedoken. De volgende ochtend moesten we om half 6 beneden klaar staan voor ons ontbijt en zouden om 6 uur vertrekken.
Het was een 3 dagen (2 nachten) tour naar Kings Canyon (Watarrka), Kata Tjuta (The Olgas) en Uluru (Ayers Rock). Normaal zou je het op deze volgorde doen, maar omdat de weg naar Kings Canyon was overstroomd zijn we eerst naar Uluru geweest. We vertrokken s'ochtends met een groep van 22 man en de tourguide (Thom) richting Uluru. (Opzoeken op google).
Het was ongeveer 4 uur rijden, maar voordat we daarheen gingen hebben we eerst de swags ergens opgehaald. Omdat het regende buiten en de swags niet nat mochten worden, moesten ze in het gangpad van het busje liggen. Veel beenruimte was er dus niet meer...
Rond 10 uur kwamen we aan. Daarvoor zijn we nog een aantal keer gestopt om foto's te maken van de Ayers Rock die we in de verte al konden zien liggen.
We gingen wandelen rond de Ayers Rock. Nouja, niet helemaal, want daar is die veel te groot voor, maar kleine stukjes. Het weer was niet al te best, want het regende. Ook hebben ze in Australie, met name in Alice Springs, een overvloed aan vliegen. Je kon echt geen seconde stil staan, want dan had je letterlijk 50 van die lieve beestjes op je zitten. Dat was heel erg vervelend, vooral als ze op je gezicht gaan zitten.
De wandeling was erg leuk en de Ayers Rock was heel erg mooi. Volgens Thom waren we ook de gelukkige groep die de watervallen heeft mogen zien. Hij doet dit werk al jaren en heeft ze nog nooit eerder gezien. Omdat het de afgelopen dagen (en die dag ook) zoveel had geregend kwam er veel water langs de Ayers Rock naar beneden. Het was echt een mooi gezicht.
Onze eerste wandeling was met Thom en duurde ongeveer 1,5 uur. Daarna is de groep in tweeen opgesplits. De ene helft is het hele stuk gaan lopen en de andere helft ging een stukje daarvan met het busje en de rest ook gewoon lopen. Wij gingen met het busje, want we wilden ook even wat spullen daar neerleggen. Omdat wij als laatste bij het busje weggingen liepen we met z'n tweeen. Thom zelf ging ook niet mee, want die moest wat anders doen. We moesten het juiste pad dus zelf weten te vinden. Het had zoveel geregend en het regende nog steeds, lagen er heel wat plasjes op het pad. Gelukkig waren die nog te vermijden. Totdat...... er een wat grotere was. Wij dachten, daar gaan we mooi niet doorheen en wisten nog een paadje door de bushbush te vinden. Op een gegeven moment werden de plassen zo groot dat er echt geen oplossing meer voor te bedenken was. In het begin probeerden we het nog door op wat steentjes te gaan staan, maar dat hielp nier meer. De plassen waren zo diep en kwamen ongeveer tot halverwege je kuiten. Daar liepen we dan met onze doorweekte schoenen. We begonnen nog aan onszelf te twijfelen of dit wel echt het goede pad was? Zouden andere mensen hier ook echt doorheen zijn gegaan? Maar op een gegeven moment zagen we een groepje voor ons, lopend, op hun blote voeten.. Dat leekt ons te pijnlijk door de vele steentjes die er lagen. Het tweede deel van de wandeling duurde ongeveer 1,5 uur en toen iedereen aan was gekomen het busje zijn we onder een afdakje wat thee met koekjes gaan drinken. Daarna zijn we verder gereden naar onze slaapplaats voor die nacht, een camping. We hebben wat spullen uit het busje gehaald, gedoucht, onze kleren, inclusief schoenen, in de droger gedaan en lekker gekletst met iedereen. Tom heeft voor iedereen gekookt en we aten rijst met een prutje, best lekker.
Omdat het zulk slecht weer was geweest konden we in een gebouwtje slapen, tussen de gootstenen, wasmachines en drogers in. Het was inmiddels droog, dus wij durfden het wel aan om buiten te gaan liggen/ Met een groep van ongeveer 15 man zijn we buiten in onze swags en slaapzak gedoken. Helaas waren er niet meer dan 2 sterren..
Nadat we ongeveer 15 minuten in ons slaapzakje lagen en allebei al bijna sliepen begon het een heel klein beetje te regenen. Bijna iedereen stond op en verhuisde naar binnen, maar wij bleven liggen. Na 2 minuten was het weer opgehouden met regenen en we hebben heerlijk de rest van de nacht buiten geslapen, zonder regen.
De nacht was niet erg lang, want om 5 uur werden we gewekt. We pakten onze spullen en binnen 20 minuten zaten we al in het busje, op naar de zonsondergang.
Toen we daar aankwamen was het nog helemaal donker, maar na ongeveer een half uur was de zon al zichtbaar. Dat was ook het moment waarop de lieve vliegjes wakker worden. Het was een erg mooi gezicht met allemaal verschrillende kleurtjes. We hadden ook een mooi uitzicht over de Ayers Rock, want de zon kwam ernaast op. Daar hebben we ook ontbeten en nadat de zon helemaal tevoorschijn was gekomen zijn we verder gereden naar Kata Tjuta (The Olgas). (Opzoeken op google).
We hebben daar een 4 uur durende wandeling gemaakt met een brandende zon op onze rug. Het was wel erg mooi. Zwetend kwamen we weer aan bij het busje en kregen een stukje cake met een kopje thee. Daarna zijn we doorgereden naar onze lunchplaats. Het was bij een Cultural Centre met wat aboriginal winkeltjes en buiten stonden wat tafeltjes en stoeltjes. We kregen een overheerlijke gebraden worst met een salade. Daarna zijn we verder gaan rijden richting Kings Canyon, wat ongeveer 3 uur rijden was. We gingen naar een plek midden in de woestijn, waar wat picknicktafels stonden. Vanaf daar hadden we een prachtig uitzicht op de zonsondergang. Daar heeft Tom het kookstel opgezet, gekookt en hebben lekker met z'n allen gegeten, genietend van de zonsondergang.
Na het eten zijn we verder gereden met keiharde muziek en zingende mensen in het busje naar een andere camping. We hebben onze spullen uitgepakt en zijn daarna gaan douchen. Tijdens het douchen hebben we genoten van het stinkdier, de kikker, de vele sprinkhanen en andere rare beesten IN de douche!! Na het douchen hebben een kampvuur gemaakt en daaromheen onze swags met slaapzakken neergelegd. Er waren die avond echt zoveel sterren en we konden zelfs de melkweg zien!!! PRACHTIG!! We hebben een tijdje met iedereen, inclusief de 1823570 miljoen sprinkhanen, rond het kampvuur gezeten en Tom braadde een overheerlijke kangoeroe staart voor ons. FIen heeft er een stukje van gegeten, maar vond het niet zo lekker.. Rond een uur of 10 zijn we onze slaapzakken ingedoken, Fien zelfs met een sprinkhaan. Op een gegeven moment hoorde Marit een keiharde gil (de hele camping werd wakker), want Fien voelde iets kriebelen in haar slaapzak. Ze dacht dat ze het lieve beestje er al uit had gehaald en ging weer lekker liggen, maar na een paar seconde sprong ze weer op en wat bleek, hij zat er nog. Uiteindelijk heeft ze hem hardhandig naar de uitgang gewezen.
We hebben die nacht heerlijk geslapen en werden de volgende ochtend om half 5 gewekt met heel wat mosquitobites op ons gezicht. Prachtig!!
We zijn richting het Watarrka National Park gaan rijden en hebben daar de Kings Canyon Walk gedaan. Het was een 4 uur durende wandeling op de Kings Canyon gedaan. Het was erop, dus dat betekende dat we het eerste stuk ongeveer steil omhoog moesten lopen. Best zwaar, maar het was nog vroeg in de ochtend (rond half 7), dus het was nog niet al te warm. We hebben prachtig over de Kings Canyon gewandeld en genoten van het uitzicht op de verticale zuidwand die de Canyon biedt, naar Lost City, een conglomeraat van verweerde zandstenen koepels, die er uitzien als een verzameling versteende bijeenkorven. Het was erg hoog, dus konden ver de groene woestijn in kijken. Bij de bodem van de kloof was de Garden of Eden, een natuurlijk zwembad waar we lekker in hebben gezwommen. Omdat het zoveel had geregend waren er ook daar watervallen.
Weer aangekomen bij het busje hebben we wat thee gedronken en zijn daarna een stukje gaan rijden naar de Lunchplaats. Het was kliekjesdag, dus aten vanalles wat. Na het lunchen zijn we weer een aantal uurtjes in de auto gaan zitten, op naar de Kamelen!!
Er waren 2 kamelen en op beide konden 2 mensen zitten. Wij zaten met z'n tweeen op de hoogste (en dat was echt heel hoog) kameel en op die andere zat een Duits stel. De kameel gaat op z'n knieeen voor je zodat je erop kan gaan zitten. Je deed ongeveer een rondje van 5 minuten. De eerste helft liep die op een normaal tempo, maar daarna zette die het op een drafje. Fien:' Echt elke seconde dat ik op dat beest zat schoot er door m'n hoofd heen dat ik straks nog is onder dat beest lig'. Haha, gelukkig is dat niet gebeurd! Het was niet echt pijnlijk, maar wel heel raar. En leuk natuurlijk!
Daarna zijn we weer teruggereden naar Annie's Place, het hostel waar iedereen sliep die nacht. We lagen met 4 andere jongens van de tour op de kamer, heel gezellig! We hebben even gedoucht en om half 8 gingen we met z'n allen eten beneden in het hostel. Het was die dag St. Patricksdag, een Iers feest, en ook in ons hostel werd dat gevierd! We hebben een aantal biertjes gedronken en zijn daarna nog even naar Bojangles geweest, de plaatselijke 'bar'. Het ging alleen om 2 uur sluiten en wij kwamen daar om half 2 aan, dus zijn er niet heel lang geweest. Was wel erg gezellig.Daarna zijn we terug gaan lopen en lekker ons bedje ingedoken, waren inmiddels al bijna 24 uur wakker!
De volgende ochtend zijn we met Thom en nog een andere Duitse jongen gaan lunchen op een terrasje bij de Botanic Garden. Thom kende mensen die daar werkte, dus wij hoefden niet te betalen. We hebben nog nooit zo lekker ontbeten (Fien: 'En dat zelfs met mijn kater'). Overheerlijk warme luxe toast van brood met rozijnen, yogurt, bessensaus en wat fruit.
Daarna zijn we teruggegaan naar ons hostel en hebben onze tas ingepakt. 1,5 uur later kwam Thom ons, samen met een Nederlandse en Duitse jongen, weer ophalen met de auto en zijn we naar zijn huis geweest. Daar hebben we even lekker in het zonnetje gelegen en gezwommen. Het was echt ontzettend heet die dag.
Om 3 uur ging ons shuttle busje naar het vliegveld toe. Eigenlijk zou ons vliegtuig om kwart over 4 vertrekken, maar hij had 2 uur vertraging. Daarom mochten we voor 8 dollar iets uitzoeken in een restaurant. Nouja, het enige wat je daarvan kan halen is een kopje koffie met een kopje, maar wel weer mooi meegenomen toch?!
10 uur plaatselijke tijd s'avonds kwamen we aan in Cairns en namen een shuttle busje naar ons hostel toe. Helaas sliepen we allebei in een andere kamer, maar we waren allebei zo moe dat we toch zo in slaap zijn gevallen.
Vanochtend zijn we even naar de supermarkt gelopen om wat ontbijt te halen en zitten nu op de computer. We gaan straks naar een ander hostel toe, wat meer in het centrum is. Omdat het vandaag zo warm is en we toch zeker wel 20 minuten moeten lopen hebben we voor de handigheid een winkelwagentje meegenomen.
In Cairns willen we proberen wat werk te gaan zoeken. Het geld begint nu toch al aardig op te raken. Morgen komt Ben, de Engelse jongen waarvan we een lift kregen van Melbourne naar Adelaide, naar Cairns. Wat we hier verder gaan weten we nog niet. We moeten even na gaan denken over wat we allemaal willen doen, duiken, zwemmen met dolfijnen, surfen, skydiven enzovoorts. We houden jullie op de hoogte!! Tot snel allemaal! Heeel veel liefs van ons!
Nadat we vorige keer een nieuw verhaal op de site hebben gezet zijn we gaan lunchen in de tuin van het hostel. Daar hebben we even lekker gezeten, maar op een gegeven moment was het toch echt tijd om onze backpacks te pakken, op naar Annie's Place, ons nieuwe hostel. Het was ongeveer 20 minuten lopen, maar met een zware tas en een warme lucht is dat nog een hele klus.
Na ons geïnstalleerd te hebben op de nieuwe kamer zijn we onze spullen klaar gaan leggen voor de volgende dag. Ook hoorden het wassen van onze kleren erbij, en wel, met de hand!!
Daarna zijn we gaaan lopen naar de supermarkt om ons avondeten te kopen en aten maar weer eens een heerlijke pasta. Het nieuwe hostel was heel gezellig en had een soort tropische tuin waar je s'avonds lekker buiten kunt zitten. Er hing een gezellig sfeertje en ook hadden ze een heel groot scherm waar ze de flinstones draaiden.
Na het eten hebben we hier even lekker gezeten en zijn daarna ons bedje ingedoken. De volgende ochtend moesten we om half 6 beneden klaar staan voor ons ontbijt en zouden om 6 uur vertrekken.
Het was een 3 dagen (2 nachten) tour naar Kings Canyon (Watarrka), Kata Tjuta (The Olgas) en Uluru (Ayers Rock). Normaal zou je het op deze volgorde doen, maar omdat de weg naar Kings Canyon was overstroomd zijn we eerst naar Uluru geweest. We vertrokken s'ochtends met een groep van 22 man en de tourguide (Thom) richting Uluru. (Opzoeken op google).
Het was ongeveer 4 uur rijden, maar voordat we daarheen gingen hebben we eerst de swags ergens opgehaald. Omdat het regende buiten en de swags niet nat mochten worden, moesten ze in het gangpad van het busje liggen. Veel beenruimte was er dus niet meer...
Rond 10 uur kwamen we aan. Daarvoor zijn we nog een aantal keer gestopt om foto's te maken van de Ayers Rock die we in de verte al konden zien liggen.
We gingen wandelen rond de Ayers Rock. Nouja, niet helemaal, want daar is die veel te groot voor, maar kleine stukjes. Het weer was niet al te best, want het regende. Ook hebben ze in Australie, met name in Alice Springs, een overvloed aan vliegen. Je kon echt geen seconde stil staan, want dan had je letterlijk 50 van die lieve beestjes op je zitten. Dat was heel erg vervelend, vooral als ze op je gezicht gaan zitten.
De wandeling was erg leuk en de Ayers Rock was heel erg mooi. Volgens Thom waren we ook de gelukkige groep die de watervallen heeft mogen zien. Hij doet dit werk al jaren en heeft ze nog nooit eerder gezien. Omdat het de afgelopen dagen (en die dag ook) zoveel had geregend kwam er veel water langs de Ayers Rock naar beneden. Het was echt een mooi gezicht.
Onze eerste wandeling was met Thom en duurde ongeveer 1,5 uur. Daarna is de groep in tweeen opgesplits. De ene helft is het hele stuk gaan lopen en de andere helft ging een stukje daarvan met het busje en de rest ook gewoon lopen. Wij gingen met het busje, want we wilden ook even wat spullen daar neerleggen. Omdat wij als laatste bij het busje weggingen liepen we met z'n tweeen. Thom zelf ging ook niet mee, want die moest wat anders doen. We moesten het juiste pad dus zelf weten te vinden. Het had zoveel geregend en het regende nog steeds, lagen er heel wat plasjes op het pad. Gelukkig waren die nog te vermijden. Totdat...... er een wat grotere was. Wij dachten, daar gaan we mooi niet doorheen en wisten nog een paadje door de bushbush te vinden. Op een gegeven moment werden de plassen zo groot dat er echt geen oplossing meer voor te bedenken was. In het begin probeerden we het nog door op wat steentjes te gaan staan, maar dat hielp nier meer. De plassen waren zo diep en kwamen ongeveer tot halverwege je kuiten. Daar liepen we dan met onze doorweekte schoenen. We begonnen nog aan onszelf te twijfelen of dit wel echt het goede pad was? Zouden andere mensen hier ook echt doorheen zijn gegaan? Maar op een gegeven moment zagen we een groepje voor ons, lopend, op hun blote voeten.. Dat leekt ons te pijnlijk door de vele steentjes die er lagen. Het tweede deel van de wandeling duurde ongeveer 1,5 uur en toen iedereen aan was gekomen het busje zijn we onder een afdakje wat thee met koekjes gaan drinken. Daarna zijn we verder gereden naar onze slaapplaats voor die nacht, een camping. We hebben wat spullen uit het busje gehaald, gedoucht, onze kleren, inclusief schoenen, in de droger gedaan en lekker gekletst met iedereen. Tom heeft voor iedereen gekookt en we aten rijst met een prutje, best lekker.
Omdat het zulk slecht weer was geweest konden we in een gebouwtje slapen, tussen de gootstenen, wasmachines en drogers in. Het was inmiddels droog, dus wij durfden het wel aan om buiten te gaan liggen/ Met een groep van ongeveer 15 man zijn we buiten in onze swags en slaapzak gedoken. Helaas waren er niet meer dan 2 sterren..
Nadat we ongeveer 15 minuten in ons slaapzakje lagen en allebei al bijna sliepen begon het een heel klein beetje te regenen. Bijna iedereen stond op en verhuisde naar binnen, maar wij bleven liggen. Na 2 minuten was het weer opgehouden met regenen en we hebben heerlijk de rest van de nacht buiten geslapen, zonder regen.
De nacht was niet erg lang, want om 5 uur werden we gewekt. We pakten onze spullen en binnen 20 minuten zaten we al in het busje, op naar de zonsondergang.
Toen we daar aankwamen was het nog helemaal donker, maar na ongeveer een half uur was de zon al zichtbaar. Dat was ook het moment waarop de lieve vliegjes wakker worden. Het was een erg mooi gezicht met allemaal verschrillende kleurtjes. We hadden ook een mooi uitzicht over de Ayers Rock, want de zon kwam ernaast op. Daar hebben we ook ontbeten en nadat de zon helemaal tevoorschijn was gekomen zijn we verder gereden naar Kata Tjuta (The Olgas). (Opzoeken op google).
We hebben daar een 4 uur durende wandeling gemaakt met een brandende zon op onze rug. Het was wel erg mooi. Zwetend kwamen we weer aan bij het busje en kregen een stukje cake met een kopje thee. Daarna zijn we doorgereden naar onze lunchplaats. Het was bij een Cultural Centre met wat aboriginal winkeltjes en buiten stonden wat tafeltjes en stoeltjes. We kregen een overheerlijke gebraden worst met een salade. Daarna zijn we verder gaan rijden richting Kings Canyon, wat ongeveer 3 uur rijden was. We gingen naar een plek midden in de woestijn, waar wat picknicktafels stonden. Vanaf daar hadden we een prachtig uitzicht op de zonsondergang. Daar heeft Tom het kookstel opgezet, gekookt en hebben lekker met z'n allen gegeten, genietend van de zonsondergang.
Na het eten zijn we verder gereden met keiharde muziek en zingende mensen in het busje naar een andere camping. We hebben onze spullen uitgepakt en zijn daarna gaan douchen. Tijdens het douchen hebben we genoten van het stinkdier, de kikker, de vele sprinkhanen en andere rare beesten IN de douche!! Na het douchen hebben een kampvuur gemaakt en daaromheen onze swags met slaapzakken neergelegd. Er waren die avond echt zoveel sterren en we konden zelfs de melkweg zien!!! PRACHTIG!! We hebben een tijdje met iedereen, inclusief de 1823570 miljoen sprinkhanen, rond het kampvuur gezeten en Tom braadde een overheerlijke kangoeroe staart voor ons. FIen heeft er een stukje van gegeten, maar vond het niet zo lekker.. Rond een uur of 10 zijn we onze slaapzakken ingedoken, Fien zelfs met een sprinkhaan. Op een gegeven moment hoorde Marit een keiharde gil (de hele camping werd wakker), want Fien voelde iets kriebelen in haar slaapzak. Ze dacht dat ze het lieve beestje er al uit had gehaald en ging weer lekker liggen, maar na een paar seconde sprong ze weer op en wat bleek, hij zat er nog. Uiteindelijk heeft ze hem hardhandig naar de uitgang gewezen.
We hebben die nacht heerlijk geslapen en werden de volgende ochtend om half 5 gewekt met heel wat mosquitobites op ons gezicht. Prachtig!!
We zijn richting het Watarrka National Park gaan rijden en hebben daar de Kings Canyon Walk gedaan. Het was een 4 uur durende wandeling op de Kings Canyon gedaan. Het was erop, dus dat betekende dat we het eerste stuk ongeveer steil omhoog moesten lopen. Best zwaar, maar het was nog vroeg in de ochtend (rond half 7), dus het was nog niet al te warm. We hebben prachtig over de Kings Canyon gewandeld en genoten van het uitzicht op de verticale zuidwand die de Canyon biedt, naar Lost City, een conglomeraat van verweerde zandstenen koepels, die er uitzien als een verzameling versteende bijeenkorven. Het was erg hoog, dus konden ver de groene woestijn in kijken. Bij de bodem van de kloof was de Garden of Eden, een natuurlijk zwembad waar we lekker in hebben gezwommen. Omdat het zoveel had geregend waren er ook daar watervallen.
Weer aangekomen bij het busje hebben we wat thee gedronken en zijn daarna een stukje gaan rijden naar de Lunchplaats. Het was kliekjesdag, dus aten vanalles wat. Na het lunchen zijn we weer een aantal uurtjes in de auto gaan zitten, op naar de Kamelen!!
Er waren 2 kamelen en op beide konden 2 mensen zitten. Wij zaten met z'n tweeen op de hoogste (en dat was echt heel hoog) kameel en op die andere zat een Duits stel. De kameel gaat op z'n knieeen voor je zodat je erop kan gaan zitten. Je deed ongeveer een rondje van 5 minuten. De eerste helft liep die op een normaal tempo, maar daarna zette die het op een drafje. Fien:' Echt elke seconde dat ik op dat beest zat schoot er door m'n hoofd heen dat ik straks nog is onder dat beest lig'. Haha, gelukkig is dat niet gebeurd! Het was niet echt pijnlijk, maar wel heel raar. En leuk natuurlijk!
Daarna zijn we weer teruggereden naar Annie's Place, het hostel waar iedereen sliep die nacht. We lagen met 4 andere jongens van de tour op de kamer, heel gezellig! We hebben even gedoucht en om half 8 gingen we met z'n allen eten beneden in het hostel. Het was die dag St. Patricksdag, een Iers feest, en ook in ons hostel werd dat gevierd! We hebben een aantal biertjes gedronken en zijn daarna nog even naar Bojangles geweest, de plaatselijke 'bar'. Het ging alleen om 2 uur sluiten en wij kwamen daar om half 2 aan, dus zijn er niet heel lang geweest. Was wel erg gezellig.Daarna zijn we terug gaan lopen en lekker ons bedje ingedoken, waren inmiddels al bijna 24 uur wakker!
De volgende ochtend zijn we met Thom en nog een andere Duitse jongen gaan lunchen op een terrasje bij de Botanic Garden. Thom kende mensen die daar werkte, dus wij hoefden niet te betalen. We hebben nog nooit zo lekker ontbeten (Fien: 'En dat zelfs met mijn kater'). Overheerlijk warme luxe toast van brood met rozijnen, yogurt, bessensaus en wat fruit.
Daarna zijn we teruggegaan naar ons hostel en hebben onze tas ingepakt. 1,5 uur later kwam Thom ons, samen met een Nederlandse en Duitse jongen, weer ophalen met de auto en zijn we naar zijn huis geweest. Daar hebben we even lekker in het zonnetje gelegen en gezwommen. Het was echt ontzettend heet die dag.
Om 3 uur ging ons shuttle busje naar het vliegveld toe. Eigenlijk zou ons vliegtuig om kwart over 4 vertrekken, maar hij had 2 uur vertraging. Daarom mochten we voor 8 dollar iets uitzoeken in een restaurant. Nouja, het enige wat je daarvan kan halen is een kopje koffie met een kopje, maar wel weer mooi meegenomen toch?!
10 uur plaatselijke tijd s'avonds kwamen we aan in Cairns en namen een shuttle busje naar ons hostel toe. Helaas sliepen we allebei in een andere kamer, maar we waren allebei zo moe dat we toch zo in slaap zijn gevallen.
Vanochtend zijn we even naar de supermarkt gelopen om wat ontbijt te halen en zitten nu op de computer. We gaan straks naar een ander hostel toe, wat meer in het centrum is. Omdat het vandaag zo warm is en we toch zeker wel 20 minuten moeten lopen hebben we voor de handigheid een winkelwagentje meegenomen.
In Cairns willen we proberen wat werk te gaan zoeken. Het geld begint nu toch al aardig op te raken. Morgen komt Ben, de Engelse jongen waarvan we een lift kregen van Melbourne naar Adelaide, naar Cairns. Wat we hier verder gaan weten we nog niet. We moeten even na gaan denken over wat we allemaal willen doen, duiken, zwemmen met dolfijnen, surfen, skydiven enzovoorts. We houden jullie op de hoogte!! Tot snel allemaal! Heeel veel liefs van ons!
Reacties
Reacties
20 mrt. 2010, 08:45
Ik dacht in eerste instantie dat het een soort vakantie tocht was, maar verder lezend kom ik er achter dat jullie ver na twaalf uur gaan slapen en ver voor zevenen weer opstaan. Slopend lijkt me! Maar ik begrijp ook dat het wel de moeite waard is, dus drink voorzichtig denk aan de volgende dag. Hou vol.
20 mrt. 2010, 09:27
Wat een prachtige tochten maken jullie! Het is heerlijk om mee te genieten, zo op afstand vanuit ons natte bijna lente-land. Jullie schrijven heel (ver)beeldend. Dapper het doorstaan van dat gezelschap van vele dieren en insecten - in de douche of in je swag of bij het haardvuur -. Dapper dat lopen door het water of juist 's morgens om half 7 vanwege de hitte....hahahaha. Graag hoor ik van jullie nog een keer hoe erg een stinkdier stinkt...;-)... Dank voor al dat schrijven en foto's maken: het is vurrukkulluk!
20 mrt. 2010, 10:42
Hallo dames, wat een verhalen! Fijn hoor dat jullie zo genieten.
20 mrt. 2010, 12:52
Wat een geweldig reisverslag is dit weer ; wat een belevenissen! Leuk dat jullie de moeite nemen zoveel te vertellen. Wij reizen op deze wijze een beetje mee.
20 mrt. 2010, 22:04
We hebben hier dan wel een nieuwe badkamer, maar die haalt het niet bij jullie "outback" uitvoering met "wildlife experience" .. Ik ben jaloers!
21 mrt. 2010, 11:12
Die gevleugelde aanbidders die het liefst op je neus landen en de nare springerege kriebelaars die zomaar in je slaapzak bivakkeren staan niet in de reisfolders, maar krijg je er gratis bij.
Gelukkig zijn er de mooie zonsopgangen en de heldere sterrenluchten, die maken dat je ze snel vergeet.
Reis lekker verder, ben benieuwd naar jullie volgende avonturen !
21 mrt. 2010, 17:28
Klinkt allemaal weer geweldig meiden!
St. Patricksday: lekker groene stamppot gegeten en groene biertjes gedronken, of doen ze dat down under niet zo? De Amterdamse Ieren wel ;-)
En hebben jullie al een baantje gevonden om de slinkende "pot met goud" te vullen?
21 mrt. 2010, 19:22
meiden, wat super om allemaal te lezen wat jullie meemaken! echt helemaal geweldig! geniet er van. :) ik wacht al op jullie volgende verhaal! dikke kus!
{{ reactie.post_date.date | formatDate('DD MMM YYYY HH:mm') }}
Reageer
Laat een reactie achter!
De volgende fout is opgetreden
- {{ error }}
Je reactie is opgeslagen!